IZABELIADA Noc Kultury - pełny program, opis wydarzeń

17.00 „CYKLIŚCI" - spektakl w wykonaniu Teatru PORYWACZE CIAŁ Plac Miejski w Puławach

18.00 Marian Molenda, Edward Syty, Marek Zyśko „MALARSTWO i RZEŹBA" Wernisaż (wystawa potrwa do 4 lipca) - Puławska Galeria Sztuki

19.00 Grupa FUMANEK Mamadou Diouf – śpiew, bębny afrykańskie; Włodzimierz Kiniorski – saksofony, fletindyjski, bębny afrykańskie, instrumenty perkusyjne, wokal; Tadeusz Sudnik –syntezatory cyfrowe i analogowe; Jacek Wudarczyk – obiekt wizualny nascenie (płaskorzeźba). - sala widowiskowa

ok. 20.30 „COLAS BREUGNON" (Romain Rolland) - w roli tytułowej STANISŁAW GÓRKA (reżyseria Tadeusz Wiśniewski; scenografia Iza Toroniewicz; muzyka Georges Brasens; aranżacja i kier. muzyczne Jerzy Derfel; przygotowanie wokalneRenata Kuczyńska; varia Piotr Siła) - mała sala teatralna

ok. 22.00 Koncert zespołu MAX KLEZMER BAND - ACOUSTIC ACROBATS - sala widowiskowa

ok. 23.30 ZBIGNIEW MASTERNAK - spotkanie autorskie połączone z projekcją filmu „Stacja Mirsk" - sala 13

OPIS WYDARZEŃ:

17.00 - Plac Miejski w Puławach

„CYKLIŚCI" - spektakl wwykonaniu Teatru PORYWACZECIAŁ

"Cykliści" czyli zwariowany ślub Bractwa Cyklistów to naszanajnowsza uliczna parada na ludzi, rowery i muzykę. Cała akcja jest oparta nabarwnym korowodzie szalonych weselników - niezwykłych rowerzystów. Panna młoda zabiera ze sobą wszystkie prezentyi ucieka przed swoim wybrankiem na pokracznej hulajnodze, jest rozkapryszona izwariowana.. Jej welon unoszą w powietrze baloniki w kształcie serca. Pan młodygoni ją, ale jednocześnie nie stroni od innych niewiast i wszelkiej zabawy.Ciągle wszystkich zaczepia, częstuje szampanem, tańczy i szaleje. Człowiek –orkiestra komentuje wszystko na żywo, wciąga publiczność w akcje, stwarzającmuzykę z grających elementów, które ma zamontowane na swoim rowerze, puszcza jąz taśm, organizuje imprezę, za każdym razem kiedy korowód się zatrzymuje. Szalonyduchowny, mający połączenie astralne, próbujący pogodzić młodych, dolewa oliwy do ognia, zapominając w kółko,kto z kim się żeni, więc ciągle udziela ślubów przypadkowym widzom. Pochódzamyka Ciocia z Wysp Hawajskich, słoneczna, radosna, rozdająca wszystkimnapotykanym uśmiechy i świeże owoce, jest jeszcze niechciany brat pana młodego,śmieciarz i nicpoń, oraz Człowiek Prosto z Plaży, chciał nad wodę, trafił naślub.... Jest wesoło, groteskowo, absurdalnie, kolorowo i głośno - czyli wszystkoco potrzebne, żeby trochę namieszać i wnieść więcej życia do ulicznejrzeczywistości. A jak ktoś nie lubi ślubów, to ryż mu w oko i zaraz polubi...Parada jest interaktywna, wciągamy do zabawy widzów. Siedmiu cyklistów jedziesobie luźno na rowerach, robiąc przystanki i zadymę czas od czasu. Jest bardzo kolorowo, głośno z odrobinąpirotechniki i mnóstwem szaleństwa. Przygoda, przygoda, każdej chwili szkodahej.

Teatr Porywacze Ciał powstał w 1992 roku we Wrocławiu.Został założony przez ówczesnych studentów Wydziału Lalkarskiego PaństwowejWyższej Szkoły Teatralnej: Katarzynę Pawłowską i Macieja Adamczyka. WeWrocławiu powstały trzy spektakle teatru: PSY (1993); I LOVE YOU (1993); ŚWINIE(1995). W 1996 roku teatr przenosi się do Poznania, gdzie powstają następnespektakle: AUTOFOBIA (1996); MINIMAL (1997); TECHNOLOGIA SUKCESU (1998)

VOL. 7 (2000); SZTUCZNE ODDYCHANIE (2000) – widowiskoplenerowe; THE BEST OF PIOSENKINAJLEPSZE (2001) – koncert multimedialny; TEST (2002); REKORD (2003) –widowisko plenerowe; PARADA ŚMIESZNYCH TWARZY (2003) – parada uliczna;WSZYSTKIE GRZECHY SĄ ŚMIERTELNE (2004); TAJEMNICA wg GOMBROWICZA (2004); VERY(2006) – monodram Macieja Adamczyka; RA RE (2006); OUN (2007) – monodramKatarzyny Pawłowskiej

CYKLIŚCI (2008) – parada uliczna; CORRECTOMUNDO(2008); MORE HEART CORE! (2009); INWAZJA WEDŁUG PORYWACZY CIAŁ (2010).

Teatr Porywacze Ciał należy według zgodnego głosu krytyki i środowiskateatralnego do jednej z najważniejszych niezależnych grup teatralnych w Polsce.W swoich autorskich spektaklach twórcy mierzą się z mitami pop kultury, kpią znich, przedrzeźniają je, a jednocześnie pokazują jak dalece są przez nieukształtowani. Z dużą swobodą poruszają się we współczesnej przestrzenikulturowej, cytują, komentują, przetwarzają obrazy i wątki zaczerpnięte zinnych dziedzin sztuki. Zespół od początku działalności podjął próbę czytanianowej rzeczywistości, a jego sposób funkcjonowania jest rezultatem świadomejdecyzji o programowo indywidualnym, nie powtarzającym znanych wzorówcharakterze twórczości. Teatr wykorzystuje możliwości poetyki teatrualternatywnego, nie podkreśla jednak swojego alternatywnego rodowodu. Tworzą gozawodowi aktorzy, którzy wybrali pracę w teatrze nieinstytucjonalnym. Samitworzą scenariusze, robią scenografię, reżyserują, grają na scenie. TeatrPorywacze Ciał zrywa z dziedzictwem neoawangardy: z mitem kontestatorstwa, zutopią naprawy świata, z przebrzmiałą estetyką. Tworzy własny język teatralny,własny styl w oparciu o estetykę postmodernistyczną. Artyści świadomie posługująsię w swoich spektaklach strategią parodii i pastiszu, wykorzystują znaki isymbole kultury współczesnej, zestawiają teksty literackie z wulgaryzmami,arcydzieła z kiczem, cytaty kultury literackiej z cytatami kultury popularnej.To współcześni manieryści, którym nieobca jest postawa ironistów, prowokatorów,ekscentryków. Nie bez przyczyny znakiem rozpoznawczym Porywaczy Ciał jest fotografia kobiety z monstrualnie wielkim biustem (aktorka Chesty Morgan), postaci z filmu „Casanova" FedericoFelliniego. Styl Felliniego, także współczesnego manierysty, jest bliskipraktyce Porywaczy: łamanie tabu i estetycznych przyzwyczajeń, niewybrednyhumor, surrealizm, seksualność, walka cech płciowych - kobiecości i męskości,ukazana w epizodycznych scenkach, w których rządzą zmienne nastroje. Każdeprzedstawienie jest wynikiem nowej sytuacji, inspiracji, pomysłów. Wspektaklach twórcy testują różne formy i konwencje teatralne, wykorzystująstylistykę wodewilu, kabaretu, happeningu i sztuki performance, balansują międzybezpośredniością psychodramy a dystansem metafory. Spektakle Porywaczy Ciał sąwypowiedziami autonomicznymi, totalnymi. Twórcy nie interpretują literatury,lecz posługują się własnym tekstem, a także odpowiednio wkomponowanym wstrukturę spektaklu cytatem literackim, filmowym, muzycznym. Powstały efektjest wynikiem ich obserwacji, potrzeb, doświadczeń. Ironicznie i z dystansemkomentują „nowy wspaniały świat".

Teatr Porywacze Ciał prezentował swoje spektakle nawszystkich ważniejszych festiwalach teatralnych w Polsce, a także w Niemczech,Holandii, Czechach, Słowacji, Słowenii, Chorwacji, Wielkiej Brytanii, Austrii iKanadzie. W latach 1996-98 Teatr Porywacze Ciał brał udział w prezentacjispektaklu Teatru Ósmego Dnia pt.: SABAT. W 1997 roku Teatr otrzymał MedalMłodej Sztuki za „Twórcza pasję". Spektakl I LOVE YOU otrzymał I nagrodę nafestiwalu Pobocza Teatru w Toruniu (1996), oraz podczas Łódzkich SpotkańTeatralnych (1996).Spektakl MINIMAL otrzymał I nagrodę w Łodzi i nagrodępromocyjną na festiwalu Kontrapunkt (1998).TECHNOLOGIA SUKCESU dostała nagrodępromocyjną i nagrodę dziennikarzy na festiwalu Kontrapunkt (1999). Na tym samymfestiwalu rok później spektakl VOL. 7 otrzymał nagrodę Ministra Kultury iDziedzictwa Narodowego za najlepszy spektakl ,a w 2002 nagrodę TowarzystwaPrzyjaciół Szczecina zdobyło przedstawienie pt. TEST. Za rolę w spektakluTAJEMNICA wg GOMBROWICZA Maciej Adamczyk otrzymał nagrody aktorskie nafestiwalu Kontrapunkt w 2006 oraz na Międzynarodowym Festiwalu Gombrowiczowskimw Radomiu, a w 2007 roku spektakl VERY wygrał Ogólnopolski Przegląd MonodramuWspółczesnego w Warszawie. Teatr Porywacze Ciał prowadzi także otwarte warsztaty teatralne i bierze udział w bardzowielu różnych projektach (spektakle dla dzieci, zajęcia edukacyjne, akcjereklamowe, koncerty). W roku 2008 Maciej Adamczyk brał udział w międzynarodowymprojekcie teatralnym „Exodus" - wspólnym działaniu sześciu grup teatralnych zPolski, Austrii, Niemiec, Francji, Włoch i Malty. Przez miesiąc pracował wJerozolimie, przeprowadzając wywiady z ludźmi, przesyłając przez Internet obrazi głos na żywo do poszczególnych miast, w których akurat był prezentowanyspektakl. „Exodus" jest wizytówką inicjatywy stworzenia prawdziwego EuropeanTheatre. Stowarzyszenie Artystyczne "Porywacze Ciał & CO.", istniejące od2001 roku ma na celu wspierać każdą ciekawą inicjatywę, która pojawi się nahoryzoncie, lub w naszych głowach.

18.00 - Puławska Galeria Sztuki (POK)

Marian Molenda, Edward Syty, Marek Zyśko „MALARSTWO i RZEŹBA" Wernisaż (wystawa potrwa do 4lipca)

Marian Molenda Urodził się24 marca 1958 roku w Baranowie Lubelskim. Absolwent Państwowego Liceum SztukPlastycznych w Nałęczowie. Studia na Wydziale Rzeźby Państwowej Wyższej SzkołySztuk Plastycznych w Gdańsku (w pracowni prof. Franciszka Duszenki). Dyplom zwyróżnieniem w 1983 roku. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki w latach1983-1985. Od połowy lat osiemdziesiątych mieszka i tworzy w Nysie. Prowadzipracownię rzeźby na stanowisku profesora uczelnianego w Instytucie SztukiUniwersytetu Opolskiego. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach indywidualnychi zbiorowych w Polsce i za granicą. Zajmuje się rzeźbą kameralną, monumentalną,malarstwem sztalugowym i rysunkiem. Miał ponad 25 wystaw indywidualnych, brałtakże udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych.

Aleksander Marek Zyśko Urodzony 21kwietnia 1960 roku w Turobinie. Absolwent PLSP w Lublinie. Studia na WydzialeMalarstwa Grafiki i Rzeźby (specjalizacja: rzeźba) w Państwowej Wyższej SzkoleSztuk Plastycznych we Wrocławiu w latach 1983-1988. Dyplom w pracowni Prof.Leona Podsiadłego w 1988 r. Prof. Nadzwyczajny ASP we Wrocławiu. Obok rzeźbyuprawia też rysunek i fotografię. Twórczość rzeźbiarska artysty zawiera się wkilku obszarach i cyklach. Obszary to plakiety – płaskorzeźby, oraz małe formywykonane w brązie, rysunki oraz dużego rozmiaru obiekty pełno przestrzenne. Teostatnie tworzą cykle: przedmiotów wykonanych z bali drewnianych, krzyżywykonanych głównie ze stali spawanej, kamieni polnych w różnych układach nawiązującychdo ruchu-lotu i pokonywania ciężaru.

Edward Syty Malarz,rysownik i pedagog - urodzony w 1960 r. w Tarnogrodzie. Absolwent Wydziałumalarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni StanisławaRodzińskiego i Zbyluta Grzywacza. Obecnie profesor nadzwyczajny w InstytucieSztuki Uniwersytetu Opolskiego, gdzie prowadzi pracownię rysunku i malarstwa. Odpaździernika 2010 r. pracuje także na Politechnice Opolskiej w KatedrzeBudownictwa i Architektury, gdzie prowadzi pracownię rysunku i technikrysunkowych. Twórca i organizator Integracyjnych Warsztatów Artystycznych -„Malowany Wschód". Wystawia swe prace w kraju i za granicą , jest laureatemwielu prestiżowych nagród.

19.00 - sala widowiskowa POK

Grupa FUMANEK

MamadouDiouf – śpiew, bębny afrykańskie; Włodzimierz Kiniorski – saksofony, flet indyjski, bębnyafrykańskie, instrumenty perkusyjne, wokal; Tadeusz Sudnik – syntezatorycyfrowe i analogowe; Jacek Wudarczyk – obiektwizualny na scenie (płaskorzeźba).

Żywiołowe połączenie brzmień afrykańskich,elektronicznych (trans, brek beat, ambient, jungle), reggae i jazzu orazstereofonicznych pejzaży dźwiękowych – np. sawanna, dżungla. Śpiew posenegalsku i po polsku. Popis gry na bębnach afrykańskich. Grupa wystąpiłam.in. w Filharmonii "Simfonia Baltica" w Słupsku, amfiteatrze wToruniu - na dużej otwartej imprezie organizowanej przez Centrum Kultury DwórArtusa, klubie Prokadencja w Łodzi czy na festiwalu Etniczne Inspiracje wWarszawie. Ostatniapłyta Kiniorskiego i Mamadou „African Snow" zdobyła pierwsze miejsce na światowej liście WorldMusic.

MAMADOU DIOUF – wokalista znany z grup : Voo voo, Virtual JazzReality (Janusza „Yaniny" Iwańskiego), Tam Tam Project iwspółpracy z Anną Marią Jopek. Pochodzi z Senegalu. Jest teżdj-em grającym w renomowanych warszawskich klubach oraz prowadzi audycjepoświęcone muzyce etnicznej w stołecznym Jazzradiu. Redaktor naczelnyAfryka.org. Współautor m.in. płyty "African Snow", która wroku 2000 otrzymała tytuł najlepszego WORLD ENTERTAINMENT NETWORK istała się przebojem radia BBC.

WŁODZIMIERZKINIORSKI – czołowy polski multiinstrumentalista. Znany zrealizacji solowych, współpracy z artystami takimi jak: Krzysztof Knittel, Tomasz Stańko,Norman Grant (Twinkle Brothhers), Bob Stevart (Gil Evans), Stanisław Soyka,Grzegorz Ciechowski; grupami: TIE BREAK, YOUNG POWER, FREE COOPERATION, IZRAEL,TREBUNIE TUTKI. Wystąpił w wielu miastach na całym świecie - np.na 5-ciukoncertach w Chinach w 2006 r., czy w: Londynie, Nowym Yorku, Chicago, Austin(USA), Lizbonie (EXPO '98), Taszkiencie, Moskwie, Budapeszcie, Bratysławie,Sztokholmie, Antwerpii, Paryżu, Lyonie, Chamonix, Bourges (Francja), Lipsku,Berlinie i innych. Autor muzyki do filmów m.in. o Dalaj Lamie, ZdzisławieBeksińskim, Andrzeju Strumille.

Więcejinformacji, zdjęcia, wywiady, muzyka na stonach internetowych: www.kinior.com, www.kinior.prv.pl

TADEUSZSUDNIK

Legendarnyrealizator Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia. Wykorzystuje brzmieniatransowe, break-beatowe, ambientowe używając naturalnych i przetworzonychefektów dźwiękowych oraz transformuje dźwięki innych muzyków - tworząc nascenie małe studio. Łączy najstarsze syntezatory analogowe z najnowszymicyfrowymi maszynami.

Występowałna wielu festiwalach, m.in. w : Montreux, Paryżu, Berlinie, Le Mans, Madrycie,Atenach, Zurychu, Warszawie (Jazz Jamboree), Gdyni (Gdynia Summer Jazz Days).Skomponował muzykę dla Teatru Wielkiego w Warszawie do spektaklu baletowego„Pejzaż nocą" (wystawianego od 1995r. do dzisiaj) oraz projektował dźwięk dlaDouble Opera „Heartpiece" wystawianej w galerii „The Kitchen" w Nowym Jorku. Stworzyłmuzykę do przedstawienia "Drewniany człowiek" Stasysa Eidrigeviciusa- znanego artysty plastyka pochodzenia litewskiego - które miało swojąpremierę11października2007 r. w Teatrze Studio, w Warszawie. ZałożyłStołeczne Przedsiębiorstwo Oczyszczaniai Mieszania Dźwięków. Współpracował z wybitnymi polskimi i światowymiartystami, takimi jak: Tomasz Stańko, Dom Um Romao (WeatherReport), Sonny Sharrock, Gary Thomas (współpracownikMilesa Davisa i Johna McLaughlina), Adrian Mears, Peter Giger,Antymos Apostolis, Andrzej Mitan, Janusz Skowron, Michał Miśkiewicz, HelmutNadolski, Włodzimierz Kiniorski, Kuba Sienkiewicz, Aleksander Korecki, AndrzejPrzybielski, Adam Pierończyk, Krzysztof Knittel, Mieczysław Litwiński.Współtworzył grupy : Cytula Tyfun daBamba Orkiester, Niezależne StudioMuzyki Elektroakustycznej, Freelectronic (Tomasza Stańko), aobecnie Digivooco z Adamem Pierończykiem(najlepsza polska jazzowa płyta 2001 r. - ranking "Jazz Forum") iAmusos, Trio Tadeusza Sudnika, ParkMaszynowy z Włodkiem Kiniorskim, Analogics z WojciechemKonikiewiczem oraz Koncert Figur Niemożliwych i Pozaczasem i przestrzenią.

JACEKWUDARCZYK

Malarz,rzeźbiarz, teoretyk sztuki, manager grup muzycznych. Współdziała m.in. zczołowymi polskimi artystami jazzowymi, takimi jak: Andrzej Mitan, JanuszSkowron, Tadeusz Sudnik, Zbigniew Wegehaupt, Krzysztof Ścierański, WłodzimierzKiniorski, Cezary Konrad, Michał Miśkiewicz, Grzegorz Grzyb, Tomasz Duda iinni. Podczas koncertów pojawiają się na scenie jego obiekty wizualne - rzeźby,instalacje oraz videoprojekcje. Członek Zrzeszenia Artystycznego"ZA". Uczestnik i organizator interdyscyplinarnych Festiwali Sztuki(m.in. w Lublinie, Warszawie, Łowiczu i Pałacu w Nieborowie). Publikował w"Jazz Forum", "Exit - new art of Poland","Trwanie" - w tym wybory wypowiedzi Tadeusza Kantorai Milesa Davisa. Wziął udział w tworzeniu i wydaniu płyty"Tadeusz Sudnik & His Friends in ART" -wydanej w 2006 r. przez Polonia Records.

ok. 20.30 - mała sala teatralna (37)

„COLASBREUGNON" (Romain Rolland) - w rolitytułowej STANISŁAW GÓRKA (reżyseria Tadeusz Wiśniewski; scenografiaIza Toroniewicz; muzyka Georges Brasens; aranżacja i kier. muzyczne JerzyDerfel; przygotowanie wokalne Renata Kuczyńska; varia Piotr Siła)

„Spektakl bardzo przyjemny w odbiorze, zabawny, lekki,a przede wszystkim przepełniony prostą mądrością. Stanisław Górka faktycznie na90 minut staje się Colasem, a tym, co go znają wydawać się może, że jest nimjuż od dawna. Górka podaje historię wieśniaka Breugnon w taki sposób, że chcesię żyć i świętować to życie razem z Colasem, a śmierć nie wydaje się straszna(wszystkie drogi prowadzą do rzeźni, jak wyraził się pewien sędziwy wół). Górka jako Colas Breugnon jest frywolny, alenie wulgarny, prosty, ale nie prostacki, mądry, ale nie przemądrzały. Po razkolejny udowodnił, że w tej formie scenicznej czuje się i porusza jak ryba wwodzie. Aktor miękkim, ciepłym, kojącym barytonem dobrze i czysto wyśpiewujesongi Georgesa Brasensa, akompaniując sobie nierzadko na starej gitarze. W moimodczuciu ze spektaklu wieje świeżością i jest to zasługa wyłącznie StanisławaGórki."

Piotr Siła

„Człowiek, z którym przebywać można całymi godzinami.Z nim smutki dnia codziennego wydają się być nieznaczące i błahe. Cola jestpiewcą życia z poczuciem humoru i szacunkiem dla każdego człowieka. Troskiskłaniały go do wysiłku, który zaliczał do przyjemności. Praca była dla niegosensem każdego poranka i uzasadnieniem wieczorów. Uwielbiał wszystko to, cojest dobre, wino, piękne, kształtne kobiety oraz soczystą pieczeń. (...)Zapraszamy wszystkich Widzów, niech słuchając piosenek Georgesa Brasensa,wyobrażą sobie świat, gdzie zgoda i wspólna praca jest dobrem najwyższym."

BDT w Koszalinie

„Colas Breugnonto sceniczna adaptacja powieści Romain Rollanda pod tym samym tytułem. W roligłównej występuje Stanisław Górka, aktor znany szerokiej publiczności z serialuPlebania. Pojawia się przed widzami wskromnej scenografii, która akurat jest zdecydowanym atutem przedstawienia isnuje opowieści o swoim życiu. (...) Z lubością mówi o pracy, która jest zarazemjego pasją i przyjaciołach, na których zawsze może liczyć. Dużo w tym humoru itrochę ironii. Uzupełnieniem historii są piosenki Georgesa Brassensa"

Aleksandra Barcikowska –Dziennik Koszaliński

„Colas Breugnon,czyli przekładając z archaicznego francuskiego Mikołaj Brzoskwinia, toburgundzki rzeźbiarz, który żyje na przełomie XVI i XVII w. Jest w nim trochębłazna, trochę filozofa. Niesamowita pogoda ducha pozwala mu wyjść z każdejopresji. (...) I ma niesamowite poczucie humoru, dzięki któremu życiowe dramatygo nie załamują - zdradza reżyser. - A przy tym do życia podchodzi bardzorefleksyjnie i zależy mu też na pięknie ducha."

Joanna Krężelewska – GłosKoszaliński

ok. 22.00 - sala widowiskowa POK

Koncertzespołu MAX KLEZMER BAND - ACOUSTICACROBATS
JacekHołubowski – akordeon; Piotr Skupniewicz – klarnet; Bogdan Zięba – akordeon,piano; Jędrzej Łaciak – bas; Adam Leśniak – perkusja, instr. perkusyjne.

Impulsem do powstania zespołu były zainteresowaniamuzyczne skupiające się wokół tradycyjnej muzyki żydowskiej. Dziękioryginalnemu doborowi instrumentów oraz ciągłym twórczym poszukiwaniom zespółwypracował swój własny, unikalny styl muzyczny i niepowtarzalne brzmieniewykonywanych utworów. Koncertowali w Polsce i Europie (Szwecja, Białoruś,Łotwa, Słowacja, Czechy, Niemcy, Francja, Belgia, Austria, Wielka Brytania,Luxemburg) również na Jamajce i w Beninie). Współpracują z wieloma uznanymiartystami polskiej sceny muzycznej, a każdy z członków zespołu współtworzyjeszcze różne projekty muzyczne. Kontynuując swoją przygodę ze Sztuką łącząmuzykę klezmerską z jazzową w oryginalnych aranżacjach tematów tradycyjnych iwłasnych kompozycjach. Posiadają w swym dorobku już kilka płyt, z którychostatnia nosi tytuł "Nu Klezmer Project". 17 sierpnia 2007 wMuzycznej Owczarni odbyła się premieranowego albumu autorskiego "TSUNAMI". Muzyka zespołu, odczuwanajako połączenie tradycji i nowoczesności,sięga w głąb duszy ludzkiej odkrywając wspólną kulturową i artystycznątożsamość ludzi różnych nacji, skłania zarazem do refleksji i budzi radośćżycia. W maju 2010r. po zakończeniu okresu promocji płyty "Tsunami" wktórym zespół zagrał blisko 200 koncertów na trzech kontynentach, Max KlezmerBand postanowił otworzyć nowy rozdział o nazwie Acoustic Acrobats.

ok. 23.30 - sala 131

ZBIGNIEWMASTERNAK - spotkanieautorskie połączone z projekcją filmu „Stacja Mirsk"

Ma lat 31. Prozaik, autor scenariuszy filmowych, dramaturg. Pochodzi zPiórkowa, związany przez wiele lat z Krakowem, obecnie mieszka w Puławach.Kiedyś grał w piłkę nożną - trenował m.in w OKS Opatów, Koronie Kielce, MotorzeLublin (jako LKP Lublin), FK Lwów (Ukraina), Ślęzie Wrocław, Paris Union(Francja). Pracuje nad autobiograficznym wielotomowym cyklem powieściowym pt."Księstwo", pomyślanym jako współczesna polska epopeja. W 2005 rokuna podstawie opowiadania "Stacja Mirsk" (pierwszy rozdział powieści"Scyzoryk") powstał film, którego Zbigniew Masternak byłwspółproducentem. Obraz ten otrzymał Grand Prix na IX Krakowskim FestiwaluFilmowym "KRAKFFA", był emitowany w telewizji. W latach 2006 -2008ukazały się trzy księgi - "Chmurołap","Niech żyje wolność","Scyzoryk",z których ta druga stała się bestsellerem - jest obecnie tłumaczona na wielejęzyków, m.in. na tak egzotyczne, jak wietnamski i macedoński.

W tym roku ukazała się książka, której jestwspółautorem "Kino polskie 1989 - 2009. Historia krytyczna" (Wyd.Krytyki Politycznej). W sierpniu tego roku reżyser Andrzej Barański sfilmuje jądla TVP. Na początku maja 2010 roku ukazała się kolejna powieść - "Jezusna prezydenta!" w Wydawnictwie Ha!art z Krakowa. Obecnie pracuje nad filmem"Transfer", opowiadającym o piłce nożnej, ktorego spora częśćrozgrywa się w Puławach. Film będzie realizowany jesienią tego roku i wiosną2011. Podczas spotkania artysta zaprezentuje 44 min. fim "StacjaMirsk", do którego napisał scenariusz, a ponadto będzie promował książkę"Kino polskie 1989 - 2009 Historia krytyczna", oraz zbiór scenariuszy- "Scenariusze do wzięcia", jak też przeczyta kilka scen z filmu"Transfer".