Zegarek zniknął razem ze sklepem

Po miesiącu zegarek zaczął szwankować, więc kobieta udała się na stoisko, gdzie wymieniono jej baterie. – Ale po dwóch tygodniach znowu zaczęło się to samo. Zegarek nie chodził – opowiada.

Tym razem zdecydowała się zareklamować trefny produkt. – Sprzedawczyni nie chciała mi dać żadnego pokwitowania. Nie dałam się zbyć i wymogłam na niej kartkę z pieczątką sklepu – denerwuje się kobieta. Ekspedientka nie potrafiła określić terminu naprawy.

Pani Halina czekała dwa miesiące. Odwiedzała stoisko i dopiero, gdy zmienił się sprzedawca usłyszała: „pani naprawiony zegarek będzie do odebrania w niedzielę”. Zaś w niedzielę kobieta odebrała telefon z prośbą, by jednak przyszła w środę.

Zegarka nie ma do dzisiaj. W środę okazało się, że nie tylko nie ma tam jej własności, ale także całego kramu. Pani Szewczyk wielokrotnie dzwoniła pod podany na pieczątce numer telefonu. – Nikt nie odbierał – mówi.

Nam także nie udało się skontaktować z kobietą, której nazwisko obok nazwy firmy widniało na pieczątce.

Poradziliśmy pani Halinie, by udała się do powiatowego rzecznika praw konsumenta.

– Jedynym dokumentem potwierdzającym złożenie reklamacji, jakim dysponowała konsumentka, była zwykła kartka do sporządzania notatek z pieczątką sklepu. Dokument ten nie zawierał opisu stanu faktycznego, występujących niezgodności towaru z umową, jak również żądania reklamującego. Dlatego też przygotowałam konsumentce pisemną reklamację. Zgodnie z ustawą o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego, konsumentka mogła żądać od sprzedawcy nieodpłatnej naprawy albo wymiany towaru na nowy. Wybór żądania należał do niej – mówi Wioletta Próchniak, powiatowa rzecznik konsumentów.

Teraz czekają na odpowiedź sprzedawcy, od tego zależy dalsze postępowanie w sprawie.