Święta racja

Jest zjawiskiem bez precedensu i definicji. Bezinteresowna ofiarność wobec ratowania życia innym z ludzkiej zalety czynienia dobra nie podlegała dotychczas relatywnej ocenie. O humanizmie tego czynu mówiono wyłącznie w superlatywach. Oponenci z racji taktu co najwyżej milczeli. Jubileuszowy XX Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy Jerzego Owsiaka doczekał się uwag, sugestii, hipotez wyraźnie nieprzychylnych.

Może nie aż tak radykalnie, ale w zakamuflowanej formie filozoficzno-moralnej, z wyraźnym akcentem ideologii wyznania dał swój głos w Puławach Ignacy Czeżyk. Nie obyło się jednak bez nuty sarkazmu chociażby z żołnierzy garnizonu w Giżycku którzy wykonywali pompki za odpłatnością. Cyt. "pompowali środki pieniężne na inkubatory i pompy insulinowe" (sic!) "Media królowi Orkiestry od miesięcy robiły kampanię, by padł kolejny rekord hojności..."

Niezwykły KRÓL, o niespotykanej demokracji swojego ludu. Nieprawda panie profesorze! Media agitowały tuż po świętach, czyli niecałe dwa tygodnie. Nie przesadzajmy Szanowny Panie, "Przystanek Woodstock" nie jest aż taki szatański, a "Przystanek Jezus" nie aż taki święty. I tu i tam są tylko ludzie. A rekord hojności pada już od 20 lat i to bez względu na aktywność czego lub kogokolwiek. Sugerowanie Jurkowi Owsiakowi by się nawrócił i poszedł w ślady Marka Kotańskiego, co zmieni los króla Orkiestry...(sic!)

To co czyni Jurek Owsiak jest na wskroś Ewangeliczne do n-tej potęgi. "Co uczyniliście dla tego najmniejszego..." Kotański był człowiekiem wielkiej ofiarności i pasji. Twórca "Monaru", jego struktury i infrastruktury, w dziedzinie terapii był dyletantem. Potrafił być agresywnie arogancki i wulgarny, wręcz chamski wobec pensjonariuszy, i to bez względu na transformację wobec Absolutu. Biblia w swojej wartości opiera się na filozofii egzystencjalnej, a ta z kolei na darze ofiarności wobec bliźniego, bez jakiejkolwiek alternatywy.

Wystarczy mieć wiarę, a miłość ofiary wyzwala się sama. WOŚP była od samego jej początku pod obstrzałem krytyki konserwatywno-zachowawczej grupy hierarchów Krk. Pan I. Czeżyk jest ortodoksyjnym katolikiem, więc utożsamia się w swojej opinii i jest posłuszny wobec zwierzchności. Tylko gdzie jest znakomity nauczyciel i wychowawca, który edukuje młodzież by dobra i altruizmu szukali wokół siebie, co nie umniejsza szukania w doktrynach, hierarchiach i dogmatach jakiegokolwiek światopoglądu. A właściwie, to o co chodzi? Ktoś powiedział, że jeśli nie wiadomo o co chodzi, to na pewno chodzi o pieniądze. I miał świętą rację!

Bogusław Tuźnik