Krajobraz w dniu bitwy

Skoro nie można było fotografować, to zabawiłem się trochę pozorując fotografowanie i obserwując reakcje komisji wyborczych.

Początkowo nie było żadnej reakcji, mimo że „fotografowałem" nie z ukrycia, lecz wręcz demonstracyjnie - tak, aby można było zauważyć co robię. Być może członkowie komisji wyborczych w lokach, które odwiedziłem przed południem jeszcze się nie obudzili i nie rozgrzali.

Po raz pierwszy z prawidłową reakcją spotkałem się dopiero około 14:30 w lokalu Obwodowej Komisji Wyborczej Nr 9 na Włostowicach. Mimo sporego tłoku, zostałem zauważony. Nie pomogło odegranie histerycznej scenki o kneblowaniu ust mediom, komunistycznych przeżytkach i innych tam takich. Przewodniczący komisji zapytał czy mam legitymacje dziennikarską. Rzecz jasna nie miałem, więc zabronił mi fotografowania. Zagrałem ostatnią kartą i zażądałem wskazania podstawy prawnej tego zakazu. Był na to przygotowany i szybko mi pokazał akt normatywny z którego ten zakaz wynika. Pan przewodniczący był uprzejmy, konsekwentny i kompetentny, ale nie ustrzegł się od jednego błędu. Nie sprawdził czy przypadkiem nie zrobiłem już zdjęć.

W tym samym szkolnym budynku działała równiez komisja nr 10, ale gdy wszedłem tam po awanturce w komisji Nr 9 napotkałem podejrziwe spojrzenia, więc zrezygnowałem z powtórzenia swojej fotograficznej dziennikarskiej prowokacyjki.

Drobnego błędu, który przydarzył się przewodniczacemu komisji Nr 9 nie popełnił przewodniczący jednej z komisji przy ul. Jaworowej, które odwiedziłem wieczorem. Ten skrupulatnie sprawdził, czy nie wynoszę w aparacie niedozwolonych zdjęć.

Zresztą muszę przyznać, że w czasie wieczornej tury było dużo lepiej, chociaż nie doskonale.
W jednej z komisji, też przy ul. Jaworowej, zamiast komisji zareagował mąż zaufania płci pięknej, nota bene z PO. Przesympatyczna pani nie tylko zauważyła, że ustawiam się do fotografowania, ale również to, że nie zrobiłem zdjęcia! Gratuluję znajomości przepisów i spostrzegawczości.

Skoro już jestem przy mężach zaufania, to trafiałem głównie na tych z Korpusu Ochrony Wyborów, ale zdarzali się również z PO. W lokalu wyborczym przy ul. Polnej, który odwiedziłem dwukrotnie – w południe i późnym wieczorem – wytrwale dyżurował dobrze mi znany radny, pan profesor Czeżyk. Podkreślam, że wytrwale, bo w kilku komisjach powiedziano mi, że mężowie nieufności owszem byli, ale już wybyli.

Luksusu możliwości „wybycia" nie mieli ankieterzy z TNS OBOP, których spotkałem przed lokalem wyborczym przy Al. Małej.

Olbrzymia i wyjątkowo wysoka urna w lokalu wyborczym w budynku Starostwa, utrudniała spełnienie obywatelskiego obowiązku osobom trochę niższym ode mnie. Pomogłem więc jednej starszej pani i dzięki temu posłanka Sadurska ma o jeden głos więcej ;-)

Tyle o tym co było we wnętrzach. Na zewnątrz było dużo gorzej.  Spacer ulicami naszego miasta mógł przyprawić o mdłości. Do niestety często spotykanych standardowych śmieci, doszły śmiecie wyborcze. Wiele plakatów nie wytrzymało niedawnej próby wody, a dokładniej mówiąc deszczu. Siły przyrody są jednak niczym przy wyczynach niektorych  człekokształtnych mieszkańców naszego grodu.

Istny huragan chamstwa przeszedł ulicami Parkową i Kazimierską. Wybiórcze efekty tego huraganu sugerują, że to wcale nie był huragan... Wszystkie słupy trasie od Samotni do cmentarza były obwieszone plakatami i niemal ze wszystkich zdarto plakaty konkurentów PiS, a w szczególności panów Karpińskiego i Popiołka. Ostały się tylko plakaty kandydatów z PiS i te konkurencyjne, które wisiały wysoko,chociaż nie tak znowu bardzo wysoko, co stwarza uzasadnione podejrzenie, że tym który pozrywał te wiszące niżej, mógł być ktoś bardzo niskiego wzrostu...

-     *       -

Ciąg dalszy jak zwykle w komentarzach pod artykułem oraz pod zdjęciami, których zestaw
będę w wolnych chwilach sukcesywnie uzupełniał.