Galerianki naprawdę istnieją... (felieton)

Niektóre dziewczyny opiekują się dziećmi bądź starszymi ludźmi. Niektóre latem zbierają owoce. A niektóre idą do centrów handlowych. Zakładają krótkie spódniczki, różowe kozaczki i białe kurteczki. Na twarzach mają ostry makijaż, który ma ukryć fakt, iż mają dopiero 14 czy 15 lat. Kręcą się między sklepami, uważnie obserwując otoczenie.

Czekają na samotnego, dobrze ubranego i dojrzałego mężczyznę. Wtedy wkraczają do akcji. Podchodzą, zagadują, a nuż może zechce nastolatkę, która potrzebuje nowego telefonu czy nowych ciuchów. W ramach zapłaty otrzyma jej ciało - uległe i wdzięczne za okazaną dobroć. Tak zaczyna się sponsoring - transakcja wiązana.

Galerianki - bardzo często nazywane są nieletnimi prostytutkami. Od kobiet stojących na ulicy niewiele się różnią. Ich ulica jest pod dachem galerii handlowej, a zapłatę zamiast w gotówce, otrzymują w postaci spodni, doładowania do telefonu czy flakonika markowych perfum, których będą mogły im pozazdrościć koleżanki.

Z wielu badań społecznych jasno wynika, że zjawisko prostytucji młodych dziewczyn wynika zbiedy w domu rodzinnym. Ale najczęściej chodzi o ubóstwo emocjonalne. Rodzice unikają rozmów z dziećmi o miłości i uczuciach. Więc młodzi ludzie poszukujących uczuć w seksie. Traktują seks instrumentalnie. Problem buduje się już w domu rodzinnym, w którym temat seksu zazwyczaj nie istnieje. Rodzice nierozmawiają z dziećmi o seksie, o tym jak należy się zabezpieczać, jakie mogą być tego konsekwencje. Wiele matek nie rozmawia ze swoimi córkami o tym, czym jest miesiączka, a temat współżycia zbywa karcącym spojrzeniem. Efektem są patologiczne zachowania, w tym przypadku - prostytucja.

„Kupiony" styl życia,markowe kosmetyki, nowe ciuchy - to wszystko, w kontraście życia w biedzie, jest powodem popychającym młode dziewczyny do sprzedawania własnego ciała dojrzałemu mężczyźnie, z wypchanym portfelem, lubiącego od czasu do czasu zabawić się z Asią, Kasią czy też Moniką.

Młode prostytutki, nazywane też „szlaufami" bądź „lachociągami", nie uważają się za „dziwki". Twierdzą, że to co robią, to ich „styl życia". Nie chcą mieć jednego stałego partnera w odpowiednim dla siebie wieku, bo jak mówią, nic by z tego nie miały. A tak są pieniądze, nowe ciuchy i władza wśród rówieśników. Takie zachowanie i obraz seksu jako zarobek są efektem przeżyć z dzieciństwa. Nastolatki molestowane w dzieciństwie przez ojców czy wujków kojarzą seks z czymś obrzydliwym, ale wiedząc, że mężczyźni tego pragną, chcą coś z tego mieć. Młodym dziewczynom z biednych rodzin pieniądze wydają się jedynym sposobem zyskania sobie sympatii bogatych koleżanek. Zatem oddają się „sponsorom", jednocześnie tracą szacunek do samych siebie, ale zwiększając poczucie własnej wartości w gronie rówieśników. Dla dziewczyn, które interesują tylko zera na koncie - bilans jest prosty: wolą poświęcić swoje ciało, aby uleczyć się z kompleksów, co nie znaczy, że pod warstwą cieni do powiek i kilogramów tuszu dorzęs nie kryją się oczy zagubionego dziecka...

Katarzyna Rosłaniec w swoim debiucie pełnometrażowym „Galerianki" przedstawiła świat samotnych dziewczynek poszukujących bliskości w dzisiejszym świecie. Bowiem świat tych dziewczyn jest kolorowy, a wartości kobiety wyznaczają ciuszki, dobre gadżety i bogaty facet. Film ukazuje świat dziewczyn, które robią (i zrobią) wszystko, aby pozbyć się nieszczęśliwego, trudnego, naznaczonego zależnością od nudnej i ubogiej, a często patologicznej rodziny, okresu dzieciństwa.

Wszystkie bohaterki bardzo wstydzą się tego kim są, kim są ich rodzice, rodzeństwo. Poprzez sprzedawanie się za ciuchy czy telefony, a czasem nawet za zwykła różową opaskę do włosów, odgradzają się od zwykłego, szarego świata, dzięki czemu zyskają złudne poczucie zainteresowania, miłości i akceptacji.

Dzisiejsza młodzież w przypadku problemów często widzi samobójstwo i autodestrukcję jako jedyne wyjście. Często krytykuje się starszych ludzi, że dla nich liczy się „to, co ludzie powiedzą". Tymczasem dla dzisiejszych gimnazjalistów to sprawa życia i śmierci. Krzywy wzrok koleżanek, plotki kolegów, wyśmiewanie za nieudany pierwszy raz, „nie modny" telefon czy spodnie, które wyszły już z mody doprowadzają do dramatów. To zjawisko, ukazane w filmie debiutującej reżyserki jest przykre.

Natomiast film jest godzien uwagi. Zwraca on uwagę na problem polskich gimnazjalistów. Powinni go przede wszystkim obejrzeć rodzice, aby mieć ogląd sytuacji, do czego czasem dochodzi,a oni nawet o tym nie wiedzą. Miejmy nadzieję, że temat galerianek wywoła potrzebną dyskusję także w naszym mieście.